آغوش تو، عذرخواهی دنیا از رنجهایم:
آغوش فقط یک حرکت فیزیکی نیست. تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد که تماس پوستی (بهویژه با فرد مورد اعتماد) سطح هورمون استرس یعنی کورتیزول را تا ۳۰٪ کاهش میدهد و مسیرهای عصبی مرتبط با خاطرات دردناک را بازنویسی میکند. این یعنی آغوش میتواند مثل یک «بازنشانی عصبی» عمل کند. آیا میدانستید که آغوشهای طولانی (بیش از ۲۰ ثانیه) حتی اثر ضدالتهابی هم دارند؟
راهکار:
این حس را میتوان با یک «آغوش آگاهانه» عمیقتر کرد: چند ثانیه سکوت، نفس عمیق و تمرکز روی گرمای بدن طرف مقابل. تحقیقات نشان داده آغوشهای ۲۰ ثانیهای سطح اکسیتوسین را تا ۳۰٪ بالا میبرند.