آغاز روز با شعر

شعر صبح بخیر عاشقانه برای عزیز دلم:

صبح در مغز ما اوج ترشح کورتیزول (هورمون بیداری) و دوپامین (پاداش‌طلبی) است. پروانه شدن در تکاپوی پرواز، استعاره‌ای دقیق از این جهش بیوشیمیاییست: هر صبح، نورِ آبی طلوع به سلول‌های گانگلیون شبکیه می‌خورد و ساعت زیستی را ریست می‌کند. جالب اینکه همان مسیر عصبی که باعث «پرواز» انگیزه می‌شود، در غیاب نور افسردگی فصلی را فعال می‌کند. آیا می‌دانستی صبح‌های ابری برای برخی دقیقاً همان «گریز از پرواز» را تداعی می‌کنند؟

راهکار:

می‌توانی این حس را با یک عکس از طلوع خورشید یا یک فنجان قهوه ترکیب کنی و پستی بسازی که هم حس شعر را منتقل کند، هم انرژی بصری بدهد.