آغاز و پایان من یکیست

شعر: آغاز و پایان من حسین بن علیست:

در عرفان اسلامی، «نقطه» رمز وحدت وجود است؛ جایی که آغاز و پایان دایره یکی‌است. در مکتب ابن‌عربی، حسین (ع) تجلی اسم «الباطن» و «الظاهر» است، هم قیام و هم شهادت. جالب است که در فیزیک نوین، سیاهچاله‌ها نیز نقطه‌ای هستند که زمان در آن متوقف می‌شود و آغاز با پایان هم‌آغوشی می‌کند. شاعر ناخودآگاه به این یگانگی اشاره دارد.

راهکار:

اگر این حس عمیق را می‌خواهی بسط دهی، نوشتن از پیوند عشق زمینی با عشق قدسی را امتحان کن. مثلاً با خواندن «تماشای عشق و عاشقی در کربلا» از دکتر شریعتی، ایده‌های تازه‌ای پیدا می‌کنی.