درد پشت خنده و اشک؛ راز کسانی که میخندند اما غم دارند:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد خنده و گریه هر دو از مسیرهای مشترک مغزی عبور میکنند؛ هنگام خنده، همان نواحی مرتبط با استرس فعال میشود که هنگام گریه فعال میشود. اشک احساسی هم حاوی هورمونهای استرس است و گریه میتواند نوعی سمزدایی شیمیایی برای بدن باشد. خندهی بیشازحد هم گاهی «سازوکار دفاعی» است؛ یعنی نشان دادن برعکسِ حس واقعی. پس شاید آن که بلند میخندد، دارد بار روانی بیشتری را مدیریت میکند. آیا تا به حال پشت خندهی خودت را دیدهای؟
راهکار:
این متن را میشود از زاویهی دیگری هم دید: خندهی همیشگی لزوماً پنهانکاری نیست؛ گاهی یک راهبرد تابآوری است. گریه هم شکست نیست، بلکه یک مهارت احساسی است. شاید معنا این باشد که هر دو حالت، راههایی برای تحمل بار سنگین زندگیاند؛ نه نشانهی ضعف، نه نشانهی قدرتِ مطلق.