وقتی بودن و نبودن فرقی ندارد؛ معنای پوچی:
تحقیقات علوم اعصاب نشان میدهد مغز پس از ضربههای عاطفی شدید، برای محافظت از خود، «بیتفاوتی اکتسابی» تولید میکند – همان حالتی که در آن محرکهای مثبت و منفی یکسان پردازش میشوند. این مکانیسم همان چیزی است که شاعرانه «برابری هستی و نیستی» مینامیم. سوال: آیا این بیحسی، سپری موقت است یا انتخاب نهایی؟
راهکار:
این جمله یادآور مفهوم «پوچگرایی» در فلسفه اگزیستانسیال است؛ اما میتوان آن را نه بهعنوان پایان، بلکه بهعنوان آزادی از ترس مرگ بازتعریف کرد: وقتی بودن و نبودن برابر شود، هر لحظه ارزش زیستن را پیدا میکند.