وقت نداشتن برای رابطه؛ چرا شروع نکنیم؟:
نظریه سرمایهگذاری در رابطه (راسبالت) میگوید تعهد، حاصل جمع رضایت و میزان سرمایهگذاری زمانی/عاطفی منهای جایگزینهاست؛ نه شدت علاقه اولیه. در مغز هم توجه محدود است و هر انتخاب، بودجه زمانی بقیه را میبلعد. پس «نتوانستن آبیاری» معمولاً کمبود عشق نیست، کمبود ظرفیت است. آیا بدون زمان، میتوان تعهد ساخت؟
راهکار:
بازخوانی تازه: این جمله دربارهی «کمبود عشق» نیست، دربارهی «کمبود ظرفیت» است. رابطه مثل گیاه به حضور منظم نیاز دارد؛ نبود وقت یعنی نبود ظرفیت برای مراقبت، نه اثبات بیعلاقگی. پس نکاشتن، گاهی انتخاب صادقانهتری از کاشتن و رهاکردن است.