جواب کوبنده به توقع بیجا و عدم لیاقت:
مغز، «انتظار» را قبل از دریافت پاداش مثل مالکیت واقعی پردازش میکند؛ دوپامین پیش از رسیدن به هدف ترشح میشود و همین حس «حق داشتن» میسازد. پس جمله «لیاقت نداری» در واقع مالکیت خیالی را نشانه میگیرد، نه واقعیت را. آیا لیاقت معیاری عینی است یا توهمی که دوپامین برایمان میبافد؟
راهکار:
این جمله بیشتر از آنکه لیاقت مخاطب را بسنجد، فاصلهی بین «انتظار» و «توافق» را نشان میدهد؛ آدمها اغلب توقعشان را با حق مسلم اشتباه میگیرند. بازقالببندی تیزتر: «انتظارت سهم تو از من نیست، فشار توست.»