شاید برای من شدی؛ معمای ماندن در قلب و ذهن:
تحقیقات نشان میدهد مغز انسان در مواجهه با عدم قطعیت، دوپامین بیشتری ترشح میکند تا زمانی که نتیجه قطعی باشد. یعنی دقیقاً همین «شاید» است که خاطره را برای سالها در ضمیر ناخودآگاه حک میکند. آیا میدانی که این ابهامِ عمدی در روابط، از نظر تکاملی یک مکانیزم بقا برای دلبستگی عمیقتر بوده است؟
راهکار:
این جمله زیبا یادآورِ اصل «نقصان اطلاعات» در روانشناسی روابط است؛ ذهن انسان وقتی با ابهام مواجه میشود، بیشتر روی آن سناریو سرمایهگذاری عاطفی میکند. چطور میتوانی این ابهام را به فرصتی برای خودسازی تبدیل کنی؟