لولو خان راست گفت؛ چرا آدم‌ها ترسناک به نظر می‌رسند؟:
مغز انسان در کمتر از ۱۰۰ میلی‌ثانیه چهره‌ها را از نظر تهدید می‌سنجد؛ آمیگدال قبل از آگاهی، واکنش فرار را فعال می‌کند. این «سوگیری منفی» باعث شد اجدادمان از مار و غریبه بترسند و زنده بمانند، اما امروز همان مدار، جمعیت شلوغ را به خطر تعبیر می‌کند. لولو خان فقط یک افسانه نبود؛ هشدار تکاملی بود.
راهکار:
ترسناک بودن آدم‌ها همیشه از خودشان نیست؛ بخشی از آن تصویری است که در آینه ذهن ما بزرگ شده. لولو خان در تاریکی اتاق بود، اما بزرگ‌ترها هم گاهی از هم می‌ترسند چون نمی‌توانند ذهن دیگری را بخوانند. به جای «آدم‌ها ترسناک‌اند» می‌توان گفت «ناشناخته بودن آدم‌ها ترسناک است»؛ و ناشناخته با یک مکالمه کوچک کمی کوچک‌تر می‌شود.