چرا آدمهای خوب نمیتوانند انتقام بگیرند؟:
در علوم اعصاب، فکرکردن به انتقام، هستهی اکومبنس را فعال میکند؛ همان مرکز پاداش مغز که با غذا و رابطه جنسی روشن میشود. اما پس از اجرا، نشخوار ذهنی بالا میرود و احساس گناه در افراد همدل بیشتر از لذت است. به همین دلیل سیستمهای عدالت ترمیمی از «مجازاتِ رؤیتشده» استفاده میکنند تا مغز طعم تسویه را بچشد، بیآنکه فرد خودش دستش آلوده شود. اگر انتقام را به آدم بد بسپاریم، مغزمان آن را تماشای عدالت میبیند یا همدستی؟
راهکار:
انتقام همیشه به معنای آسیب زدن نیست؛ گاهی مرزگذاری و تمامکردنِ دسترسی، خشم را بدون تخریب متوقف میکند. اگر بخشش از روی رحم است، شاید آنچه خوبها کم دارند نه قساوت، بلکه اجازهی قطع رابطه است.