آدم های خندان

خنده و درد؛ چرا آدم‌های خندان دردهای بیشتری دارند؟:

پژوهش‌های عصب‌شناسی می‌گویند لبخند زدن حتی مصنوعی، مدارهای دوپامین را فعال می‌کند، اما خنده‌ی مزمن در افراد دارای درد مزمن، نوعی «واکنش جبرانی» است تا آمیگدال (مرکز هشدار مغز) را مهار کنند. جالب‌تر اینکه در روش درمانی ژاپنی «وارای-یوگا»، خنده‌ی ساختگی به کاهش کورتیزول کمک می‌کند؛ پس شاید خنده‌ی پرشمار، نه بی‌خبر از درد، بلکه داروی خودساخته‌ی بدن باشد. آیا خنده واقعاً درد را می‌پوشاند یا درمان می‌کند؟

راهکار:

این جمله را می‌شود از زاویه‌ی تازه‌ای دید: کسی که با هزار درد می‌خندد، در واقع دردها را به نیروی تاب‌آوری تبدیل کرده است؛ پس خنده‌اش نشانه‌ی ضعف نیست، بلکه امضای مقاومت است.