آدم های همیشه خندان

خستگی پنهان آدم‌های همیشه خندان:

در روانشناسی به این «افسردگی خندان» می‌گویند؛ افرادی که ظاهراً بشاش‌اند اما درونشان فروپاشی است. پژوهش‌های «کار عاطفی» نشان می‌دهد لبخند اجباری در محیط اجتماعی، سطح کورتیزول را بالا می‌برد و سیستم پاداش مغز را تحلیل می‌برد. این نقاب خطرناک‌تر از غم آشکار است چون هیچ علامت هشداردهنده‌ای ظاهر نمی‌کند. به نظر تو چند نفر دور و برت این نقاب را به صورت زده‌اند؟

راهکار:

این جمله را می‌توان از زاویه‌ای دیگر نگاه کرد: خنده‌ی همیشگی همیشه نقاب نیست؛ گاهی یک مهارت بقاست و گاهی هم یک فریاد خاموش برای دیده‌شدن. شاید بشود به جای «چرا می‌خندی؟» پرسید «چه چیزی را با این خنده پنهان می‌کنی؟» همین سوال می‌تواند درِ گفتگو را باز کند.