آدم های دورو

آدم ها مثل آفتاب پرست؛ چرا سریع رنگ عوض می‌کنند؟:

برخلاف باور عمومی، آفتاب‌پرست‌ها برای استتار تغییر رنگ نمی‌دهند؛ بلکه لایه‌های نانوبلوری پوستشان با انقباض یا انبساط، نور را بازتاب می‌دهند تا دما را تنظیم کنند یا به همنوعان علامت خلق بفرستند. پژوهش «لیسا مان» در ۲۰۱۶ نشان داد این تغییر سریع با مکانیسم سنجش‌دما انجام می‌شود. نکتهٔ جالب اینجاست: شاید ما هم وقتی زود «رنگ عوض می‌کنیم»، داریم دمای روحی‌مان را به دیگران اعلام می‌کنیم. آیا این یک زبان مخفی می‌شود؟

راهکار:

آفتاب‌پرست‌ها رنگشان را فقط برای استتار عوض نمی‌کنند، بلکه برای تنظیم دما و نشان‌دادن حالات درونی‌شان این کار را می‌کنند. شاید آدم‌ها هم با تغییر رفتار، دمای روحی‌شان را تنظیم می‌کنند، نه این که لزوماً دروغ بگویند. این جابه‌جایی رنگ می‌تواند ترمومتر رنج‌های ناگفته باشد نه فقط یک نقاب.

وقتی حرف و عمل یکی نیست؛ دروغ‌گوتر از اینیم:

پدیده‌ی «ناهماهنگی شناختی» می‌گوید مغز وقتی فاصله‌ی میان گفتار و رفتار را می‌بیند، چنان معذب می‌شود که یا رفتار را تغییر می‌دهد، یا توجیه می‌سازد. جالب اینجاست: بیشتر آدم‌ها گزینه‌ی دوم را انتخاب می‌کنند و دروغ‌شان را باور می‌کنند تا زجر ناهماهنگی را نکشند. برای همین است که آدم‌های ریاکار ندرتاً خودشان را ریاکار می‌دانند. حالا فکر می‌کنید چقدر از حرف‌های خودتان را واقعاً زندگی می‌کنید؟

راهکار:

جالب است که اغلب آدم‌ها پیش از آنکه به دیگران دروغ بگویند، خودشان را قانع می‌کنند. فاصله‌ای که می‌بینید شاید میان «خودِ واقعی» و «خودِ ایده‌آل»شان باشد، نه یک دروغ آگاهانه. این زاویه‌ی دید، خشم را به کنجکاوی تبدیل می‌کند.

وقتی دیگران همان کاری را میکنند که تو نمیکردی: