تغییر ذات آدم ها؛ نشانه بی ثباتی یا زنده بودن؟:
بر اساس دادههای طولی روانشناسی، ثبات شخصیتی تا میانسالی مثل آبوهوا تغییر میکند؛ حتی «صداقت» و «روانرنجوری» تحت تأثیر تجربهها جابهجا میشوند. در واقع مغز ما تا آخر عمر نوروپلاستیسیته دارد و هر عادت تازه، مسیر عصبی تازه میسازد. پس تغییرِ بعضیها نه «ذات بد»، بلکه وابسته به شرایط و انتخاب است. اگر ذات ثابت نیست، چرا هنوز از آدمها انتظار تغییرناپذیری داریم؟
راهکار:
این جمله را میتوان معکوس دید: تغییرپذیری بعضیها مثل آبوهوا، نه بینظمی، بلکه زنده بودن و واکنش به محیط است؛ همانطور که آبوهوا قابل پیشبینی است، رفتارشان هم الگو دارد.