آدم بیظرفیت را بالا نبر؛ درس مدیریتی اصل پیتر:
در روانشناسی سازمانی به این پدیده «اصل پیتر» میگویند: کارکنان تا سطحی ارتقا مییابند که دیگر شایستگیاش را ندارند؛ در نتیجه سازمانها پر میشوند از مدیرانی که در نقش خود ناتواناند. از منظر عصبشناسی، قدرت و جایگاه بالاتر سطح دوپامین را موقتاً بالا میبرد، اما اگر ظرفیت شناختی مدیریت فشار وجود نداشته باشد، آمیگدال وارد فاز تهدید میشود و تصمیمها هیجانی یا انقباضی میشوند. جالب اینجاست در کوهنوردی هم «ارتفاعزدگی» دقیقاً سراغ کسانی میآید که سریع صعود میکنند، نه آنهایی که بدنی قوی دارند.
راهکار:
یک جور دیگر ببینیم: شاید مشکل از بالا رفتن نیست، از تعریف ما از «ارتفاع» است. در روانشناسی کار، قبل از ارتقا باید ظرفیت تحمل ابهام و فشار سنجیده شود، نه صرفاً عملکرد فعلی. به همین دلیل خیلی از تیمها یک استعداد فنی عالی را به مدیر ناکارآمد تبدیل میکنند.