عبور از کودکی سخت

برخاستن از خاکستر کودکی سخت؛ روایتی از رشد پس از آسیب:

مغز انسان در مواجهه با استرس مزمن دوران کودکی، مسیرهای عصبی متفاوتی می‌سازد؛ پژوهش‌ها نشان می‌دهد برخی از همین افراد، آمیگدالی فوق‌هوشیار و قشر پیش‌پیشانی ورزیده‌تری برای تشخیص تهدید و تنظیم هیجان پیدا می‌کنند. این پدیده «رشد پس از آسیب» نام دارد و در طول تاریخ، ادبیات و اسطوره‌ها پر از ققنوس‌هایی است که سوختن را شرط دیده‌شدن می‌دانستند. جالب اینجاست که خاکستر از نظر شیمیایی حاوی پتاسیم است؛ همان عنصری که خاکِ بعد از آتش‌سوزی را برای رویش دوباره حاصلخیزتر می‌کند.

راهکار:

این جمله را می‌توان از منظر «تاب‌آوری» خواند: کودکیِ سخت، نه یک زخمِ تمام‌شده، بلکه یک داده‌ی شکل‌دهنده است. جالب است که در اسطوره‌ها، ققنوس پس از خاکستر فقط بازنمی‌گردد، بلکه آوازش را بلندتر می‌خواند؛ پس شاید آن آتش، حجم صدا و عمق نگاه را تعیین کرده است.