آب ریخته: چرا دنبال جبران نباشیم؟:
آیا میدانستی قانون دوم ترمودینامیک میگوید آنتروپی (بینظمی) در جهان همیشه افزایش مییابد؟ ریختن آب دقیقاً یک فرآیند برگشتناپذیر است: مولکولها پخش میشوند و انرژی شان تلف میشود. حتی در سطح کوانتومی، بازگشت زمان محال است. اینجاست که مفهوم «همآغوشی با واقعیت» وارد میشود: پذیرش ناتوانی در جبران، خود نوعی آزادی است. چه طور میتوان از این «آشفتگی» برای خلق نظمی تازه استفاده کرد؟
راهکار:
این جمله یادآور قانون دوم ترمودینامیک است: هر فرآیند برگشتناپذیر آنتروپی را افزایش میدهد. به جای فکر به جبران، انرژی را صرف ساختن مسیر تازه کن.