در چشم عاشق، یک نفر یک دنیاست:
نظریهٔ «گسترش خود» آرون میگوید در عشق رمانتیک، معشوق در شبکهٔ خودِ فرد ادغام میشود؛ تصویربرداری مغزی نشان داده قضاوت دربارهٔ شریک، مناطقی شبیه قضاوت دربارهٔ خود را فعال میکند. پس «یک دنیا» فقط استعاره نیست؛ مغز مقیاس را عوض میکند. آیا تجربه کردهای یک نفر جای کل جهان را بگیرد؟
راهکار:
بازقالببندی: این جمله از نسبیت اندازه میگوید. «یک انسان» واحد شمارش جمعیت است، اما «یک دنیا» واحد شمارش تجربه. عشق، مقیاس سنجش را از تعداد به معنا تغییر میدهد؛ مثل شهری که روی نقشه نقطهای کوچک است، ولی برای ساکنش تمام مختصات زندگی است.