عشق واقعی یعنی فقط یک نفر؟:
تحقیقات علوم اعصاب نشون میده در زمان عاشق شدن، سطح دوپامین و اکسی توسین بالا میره و بخشهایی از مغز که مسئول قضاوت نقادانه نسبت به دیگران هستند (مثل قشر پیشپیشانی) کمفعالیت میشوند. یعنی واقعاً در آن لحظه، جذابیت دیگران برایت کمرنگ میشه. این پدیده «سوگیری عاطفی» نام دارد و یکی از مکانیسمهای بقای پیوند عاطفی به حساب میاد. اما سوال اینجاست: آیا این «کوری انتخابی» نشونه عشق عمیقتره یا فقط یه واکنش بیوشیمیایی موقتی؟
راهکار:
این جمله قشنگ رو با یه نگاه روانشناختی میتونیم بازنویسی کنیم: عشق عمیق باعث میشه مغزت به طور ناخودآگاه دیگران رو کمرنگ ببینه، اما این به معنی «نبستن» چشم به زیباییهای انسانی نیست. شاید عشق واقعی دقیقاً جاییست که میتونی عاشق باشی و باز هم از خوبی آدمهای دیگه لذت ببری، بدون اینکه تعلق خاطرت کم بشه.