پارادوکس عاقل بودن در شهر دیوانگان:
آزمایش معروف اش (Asch) در دهه ۱۹۵۰ نشون داد وقتی افراد توی یه گروه همه خط اشتباه رو انتخاب میکنن، ۷۵٪ شرکتکنندهها حداقل یک بار همراهشون میشن. یعنی مغز ما برای بقا، «دیوانگی جمعی» رو به «عقل فردی» ترجیح میده. پس این جمله فقط طنز نیست، یه هشدار عصبشناختیه: عقل سلیم توی محیط غیرعادی، همون «دیوانگی» به حساب میاد. سوال: توی کدوم لحظههای زندگیت حس کردی برای «عاقل موندن» مجبور شدی «دیونه» بازی دربیاری؟
راهکار:
این جمله رو به یه سناریوی روزمره ببر: مثلاً کی دیدی توی یه جمعی که همه یه کار اشتباه میکنن، تنها کسی که درست میره بهش میخندن؟ بهش فکر کن.