وقتی چیزی را که آیندهات را میساخت خراب میکنی:
به این رفتار در روانشناسی «خودناتوانسازی» میگویند؛ آدم وقتی از آینده میترسد، ناخودآگاه تکیهگاههایش را خودش خراب میکند تا اگر شکست خورد، بهخاطرِ بیکفایتیاش نباشد، بلکه بهخاطرِ خودِ خرابکاری باشد. پژوهشها نشان داده این مکانیزم برای حفظ عزتنفس سود کوتاهمدت دارد، ولی کورتیزول را بالا میبرد و ظرف چند ماه، اعتمادبهنفس را از درون میخورد. آیا خرابکاریِ تو هم راهی برای فرار از سنگینی موفقیت بود؟
راهکار:
این جمله را میشود از زاویه دیگری هم دید: خراب کردن، گاهی هشیار شدن است؛ شاید آن چیزی که «همهچیز را میساخت» در واقع تو را به آیندهای میبرد که نمیخواستی. این باخت میتواند نقطه شروعِ ساختنِ آگاهانهتر باشد.