عاقبت فداکاری

عاقبت سوختن برای کسی: زیر پا له شدن:

در احتراق سیگار، نیکوتین غالباً با دود منتقل می‌شود و خاکستر چیزی است که زیر پا له می‌شود؛ یعنی قربانی‌شدن همیشه به معنی انتقال ارزش نیست. روان‌شناسی «نفع ثانویه» هم می‌گوید سوختن برای دیگری گاهی هویت می‌سازد و وابستگی را پایدار می‌کند. پارادوکس اینجاست: همان دودی که نشانهٔ فداکاری است، مصرف‌کننده را هم می‌آزارد. فداکاری یا مصرف؟

راهکار:

این جمله رابطهٔ نامتقارن را با استعارهٔ سیگار افشا می‌کند: خاکستر، همان بخشی از «خود» است که بعد از فداکاری می‌ماند و دود، اثری است که به مصرف‌کننده برمی‌گردد. بازتاب تازه: عشقی که فقط با سوختن تعریف شود، به جای پیوند، به مصرف تبدیل می‌شود؛ ارزش رابطه را با میزان سوختن نسنج.