ازدواج با کسی که عاقبت بخیرت کند:
تحقیقات نوروساینس نشان میدهد مغز انسان هنگام مواجهه با تصمیمهای سرنوشتساز (مثل ازدواج) بیش از آنکه منطق را به کار گیرد، تحت تأثیر «سیستم پاداش» و هورمون دوپامین عمل میکند. یعنی همان لحظهای که فکر میکنی «این آدم عاقبتبخیرم میکنه»، مغزت دارد تصویری رؤیایی از آینده میسازد که معمولاً با واقعیت فاصله دارد. جالب اینجاست که پژوهشگران دریافتهاند همسرانی که مهارت «بازخورد سازنده» دارند (نه فقط حمایت کورکورانه)، پنج برابر بیشتر احتمال دارد که زوجها را به یک «عاقبت بخیر» واقعی برسانند. سوال برای جامعه: آیا تا به حال به این فکر کردهاید که شریک زندگیتان چه نوع «آینهای» برای شماست؟
راهکار:
مطالعات روانشناسی نشان میدهد که «تأثیر اجتماعی» همسر در تصمیمگیریهای بزرگ زندگی تا ۶۰٪ موفقیت بلندمدت را تعیین میکند. پس بهجای تمرکز روی کسی که فقط حالا حالا تو را خوشحال میکند، به کسی فکر کن که در سختیها، باهات «رشد» میکند نه فقط «تحمل». این یعنی انتخاب یک شریک زندگی که مهارت حل مسئله و انعطافپذیری دارد، نه فقط یک همراه خوشبرخورد.