معنی جمله سوءاستفاده از مهربانی و ساختن جهنم برای طرف مقابل:
مغز آدمهای مهربان هنگام دیدن درد دیگران همان شبکههای عصبی درد خودش را فعال میکند؛ به همین دلیل زودتر از دیگران خسته میشوند. اما نکته عجیبتر این است: وقتی همین افراد حس کنند مهربانیشان دارد بهرهکشی میشود، ناحیهٔ پیشپیشانی آنها همدردی را خاموش میکند و «خشم اخلاقی» فعال میشود؛ همان سازوکاری که باعث میشود مهربانترین آدمها بیرحمترین واکنشها را نشان بدهند. به قول روانشناسان، خشمِ فرد مهربان نه انفجار، بلکه آخرین مرزِ محافظت از خودش است. به نظر شما این تهدید، مرزگذاری است یا انتقام؟
راهکار:
این جمله فقط یک تهدید نیست؛ یک مرزگذاری هوشمندانه است. یعنی: من خوبم، ولی نه تا حدی که حرفم را نشناسی. در واقع جهنمی که میسازی، تصویر ذهنی طرف مقابل از عذاب وجدانِ از دست دادن یک آدم مهربان است.