عادت به محدودیت

خو کرده قفس: چرا آزادی برای بعضی‌ها ترسناک است؟:

آزمایش سلیگمن در ۱۹۶۷ نشان داد سگ‌هایی که شوک الکتریکی را غیرقابل کنترل تجربه کرده بودند، بعداً وقتی راه فرار باز بود بی‌حرکت ماندند؛ این «درماندگی آموخته‌شده» است. عادت به قفس فقط استعاره نیست، بازنویسی مغز در سطح نورونی است؛ قشر پیشانی و آمیگدال با هم توطئه می‌کنند تا «امنیتِ ناآزادی» را حفظ کنند. مرز بین سازگاری و تسلیم کجاست؟

راهکار:

می‌توان این جمله را با مفهوم «آسایش در تکرار» بازخوانی کرد؛ گاهی قفس به لانه تبدیل می‌شود چون مغز ناشناخته را از محدودیتِ آشنا خطرناک‌تر می‌بیند. پس رهایی شاید فقط تغییر نگاه به همان درِ باز باشد، نه پریدن به جایی که هیچ‌کس نقشه‌اش را ندارد.