عادی شدن غم ها

چرا با گذر زمان به همه چیز بی‌تفاوت می‌شویم؟:

مغز ما به‌طور شگفت‌انگیزی روی یک تردمیل احساسی کار می‌کند: پس از هر فاجعه، به‌تدریج به سطح پایه‌ای شادی بازمی‌گردد. این قاعده حتی برای برندگان لاتاری هم صادق است؛ آن‌ها یک سال بعد، به اندازه قبل از بردن خوشحالی دارند. این یعنی عادی‌شدن غم، یک نقص نیست، یک سپر زیستی است. اما چالش اینجاست: اگر خوبی‌ها هم عادی شوند، چه چیزی واقعاً ارزش دلبستن دارد؟

راهکار:

این عادی‌شدن، لزوماً بی‌احساسی نیست؛ روانشناسان آن را «تطبیق لذت‌گرا» می‌نامند، مکانیزمی که ذهن برای بازگشت به تعادل پس از ضربه به کار می‌گیرد. پس شاید دلت نمی‌بندی، چون ناخودآگاهت می‌خواهد از زخم‌های تازه جلوگیری کند.