اعتراف عشق به اندازه تمام زیباییهای زندگی:
آیا میدونید که مغز هنگام عاشق شدن همان مدارهای دوپامین را فعال میکند که در اعتیاد به کوکائین فعال میشود؟ به همین دلیل است که عشق اولیه آنقدر «وابستهکننده» است. اما نکته جالب: این وابستگی پس از مدتی فروکش میکند و جای خود را به پیوند عمیقتری مبتنی بر اکسیتوسین میدهد. یعنی عاشقانهترین لحظهها شاید همان لحظههای اول باشند، اما ماندگارترینشان آنهایی است که از هیجان دوپامین عبور کردهاند. سوال: آیا شما هم تجربه کردهاید که عشق اولیه با گذشت زمان تغییر شکل میدهد؟
راهکار:
این جمله رو میشه از زاویهای دیگه دید: «دوستت دارم به اندازهٔ تمام لحظههایی که نگاهت کردم و نفهمیدم چقدر قشنگه». شاید عشق واقعی نه در مقیاس با زیباییها، بلکه در دیدن همان زیباییها درون خودش معنا پیدا کنه.