تنها مشکلی که ندارم: عاشق نشدن و آرامشِ بی‌دغدغه:
آیا می‌دانستید که از دیدگاه عصب‌شناسی، عشق رمانتیک همان مدارهای مغزی اعتیاد را فعال می‌کند؟ دوپامین و سروتونین دقیقاً مثل یک ماده‌ی اعتیادآور ترشح می‌شوند و باعث می‌شوند «معشوق» به یک وسواس تبدیل شود. پس «عاشق نشدن» یعنی فرار از یک سیستم پاداش‌دهی طاقت‌فرسا! جالب اینجاست که مغز در حالت عادی و بدون عشق، سطح کورتیزول (هورمون استرس) پایین‌تری دارد و تصمیم‌گیری‌های منطقی‌تری می‌گیرد. به عبارت دیگر، شما نه فقط یک مشکل ندارید، بلکه از یک «سوخت‌وساز احساسی» پرهزینه هم عبور کرده‌اید. سؤال اینجاست: آیا این آرامش، ارزش از دست دادنِ آن هیجانِ دیوانه‌وار را دارد؟
راهکار:
این جمله را می‌توان به‌عنوان یک طعنه‌ی شیرین به دوستانی که درگیر عشق‌های پرتنش هستند، استفاده کرد. برای گسترش آن، می‌توانی به این فکر کنی که «آرامشِ بدون عشق» چه مزیت‌های پنهانی دارد که در روابط عاشقانه پیدا نمی‌شود.