مرا جز خیالات خیالی نیست؛ قدرت تخیل و زندگی در خیال:
مغز انسان بین تصورِ واضح و تجربه واقعی در سطح عصبی تفاوت چندانی قائل نمیشود؛ همان مدارهایی که هنگام دیدن یک صحنه فعال میشوند، با تصورِ زندهٔ آن هم روشن میشوند. پژوهشها نشان میدهد ورزشکاری که فقط حرکت را در ذهن تصور کند، قدرت عضلانی واقعی پیدا میکند. پس خیالاتِ خیالی تو برای مغزت واقعیترین اتفاق ممکن است. اگر خیال و واقعیت برای مغز یکساناند، پس کدام را زندگی میکنی؟
راهکار:
این جمله را برعکس بخوان: یعنی دنیای واقعی برای گنجاندن این همه خیال کوچک است، نه اینکه تو چیزی نداری. خیالپردازها در واقع نقشهسازان واقعیتاند؛ هر اختراع بزرگ اول یک خیالِ خیالی بوده. اگر این خیال را به شکل یک داستان یا متن کوتاه بنویسی، میتوانی ببینی چه چیزی از دل آن بیرون میآید.