قول لبخند در دنیای موازی:
آیا میدانستید در نظریهٔ «چندجهانی» کوانتومی، هر لحظهای که تصمیمی میگیریم، جهان به شاخههای بیشماری تقسیم میشود؟ یعنی در یکی از آن شاخهها، شما هرگز از هم جدا نشدهاید. این ایده از تفسیر اورت (Everett) معادلهٔ شرودینگر میآید. چطور میتوان از این مفهوم برای بازتعریف امید استفاده کرد؟
راهکار:
این بیت زیبا را میتوان به نظریهٔ «جهانهای موازی» در فیزیک کوانتوم تعبیر کرد: جایی که هر انتخاب ما یک جهان جدید میسازد. شاید در یکی از آنها، شما همان لحظه را بدون جدایی تجربه میکنید.