خودزنی؛ زرنگی نیست، بیذات و پوچ است:
جالب است بدانید خودآزاری از نظر عصبشناسی باعث آزادسازی اندورفین میشود؛ همان سیستم تسکیندهنده طبیعی مغز که درد روانی را موقتاً بیحس میکند. به همین دلیل برخی ناخودآگاه به آن پناه میبرند، غافل از اینکه این یک مسیر فرسایشی است، نه زیرکی. به نظر شما چرا مغز چنین راهکار متناقضی را انتخاب میکند؟
راهکار:
خودزنی تلاشی ناخودآگاه برای تبدیل درد روانی به درد جسمی و در نتیجه تحت کنترل درآوردن آن است. اما این کنترل موقتی، در نهایت به بیذاتیای میانجامد که خودِ واقعی را فرسوده میکند. شاید زیرکی واقعی، شناختن منشاء این درد و تغییر مسیر به سوی پذیرش و التیام باشد، نه فرار از آن.