زیر پا گذاشتن قول

زیر پا گذاشتن قول برای بلندتر شدن؛ بهایی که دیگران می‌پردازند:

وقتی آدم‌ها قولشان را زیر پا می‌گذارند، مغزشان دست به «بازنویسی خاطره» می‌زند؛ تحقیقات روان‌شناسی شناختی نشان می‌دهد ذهن برای حفظ تصویر مثبت از خود، جزئیات تعهد را کمرنگ می‌کند و بعداً باور می‌کند «نه، من هیچ وقت قول جدی ندادم». این مکانیزم خودفریبی باعث می‌شود فرد نه‌تنها احساس گناه نکند، بلکه خودش را قربانی شرایط هم ببیند. پس زیر پا گذاشتن قول، اول از همه خودِ آدم را گول می‌زند.

راهکار:

یک نگاه تازه: کسی که قول‌هایش را زیر پا می‌گذارد تا بلندتر شود، در واقع روی قبرِ اعتمادها ایستاده؛ هرچه بالاتر برود، سایه‌ی سنگین‌تری روی زندگی آدم‌ها می‌اندازد.