زیر چتر دیگران

باران و دلتنگی؛ زیر چتر دیگران:

تحقیقات علوم اعصاب نشان می‌دهد باران با بوی پتریکور و صدای یکنواخت، مغز را در حالت خلسه‌ی نوستالژیک قرار می‌دهد؛ همان حالتی که خاطرات عاطفی را بدون فیلتر مرور می‌کند. جالب‌تر: «اثر سایه‌بان» در روانشناسی محیطی می‌گوید فضای کوچک زیر چتر، مرزهای شخصی را موقتاً برمی‌دارد و حس صمیمیت مصنوعی می‌سازد. پس شاید او زیر چتر دیگران نیست؛ فقط در حبابِ امنیتی است که باران ساخته. کدام‌تان واقعاً زیر چترِ دلتان بودید؟

راهکار:

شاید ادامه‌ی این روایت جایی باشد که راوی کشف می‌کند باران را بدون چتر هم می‌شود دوست داشت؛ یا خودش برای کسی چتر شدن را تجربه کند.