همه خطرناکن؛ کسانی که نیستند زورشون نمیرسه:
پارادوکس «قدرت نامرئی»: در روانشناسی اجتماعی، تهدید واقعی اغلب از سوی کسانی میآید که در میدان حضور دارند؛ غایبان حتی با نیت بد، ابزار اعمال قدرت ندارند. اثرگذاری به دسترسی، موقعیت و تعامل وابسته است، نه فقط نیت. کدام «غایب» هنوز ذهنت را اشغال کرده؟
راهکار:
این جمله مثل قانون بقای اجتماعی میمونه: قدرت واقعی نه در حذف رقیب، بلکه در بیاثر کردن اوست. کسانی که در معادله نیستند، حتی اگر نیت بدی داشته باشند، اهرم فشار ندارند؛ پس انرژیت را بگذار روی کسانی که واقعاً در بازیاند.