شوخی بامزه با زولبیا و بامیه:
در روانشناسی مصرف به این پدیده «اثر لنگر انداختن» میگویند: وقتی دو محصول مشابه کنار هم قرار میگیرند، مصرفکننده یکی را معیار و دیگری را گزینه فرعی میبیند. اینجا زولبیا با خودکنایهای زیرکانه میگوید که «من لنگرِ بامیهام!» جالب اینکه در بازار واقعی، بامیه گرانتر است چون شکل ظریفتری دارد. سوالی که پیش میاد: آیا در روابط انسانی هم بعضیها دانسته نقش «زولبیا» رو بازی میکنند؟
راهکار:
یک نکته جالب: در واقع زولبیا و بامیه هر دو از یک خمیر هستند، فقط شکل و روش سرخ کردن متفاوت است. طعم شربت هر دو یکسان است، پس این شوخی هوشمندانه به تفاوت ظاهری اشاره دارد.