زودرنجی یا بی‌جنبه

انتظار نداشتن از بعضی حرفا و بعضی آدما:

در روان‌شناسی به این «نقض انتظار» می‌گویند: وقتی رفتار کسی با تصویر ذهنی‌ات از او نمی‌خواند، مغزت واکنش شیمیایی شبیه به درد فیزیکی نشان می‌دهد. جالب اینکه هرچه آن فرد به تو نزدیک‌تر باشد، شدت این نقض بیشتر است. این مکانیسم تکاملی باعث می‌شد اجدادت فوراً خطر خیانت در قبیله را تشخیص دهند. پس حست نه «بی‌جنبه‌گی» است نه «زودرنجی»؛ یک سیستم هشدار باستانی است. سوال برای جامعه: آیا تا به حال شده این هشدار را نادیده بگیری و بعداً پشیمان شوی؟

راهکار:

نگو که انتظار نداشتی، بگو چرا انتظار داشتی. ریشه انتظار در اعتماد است؛ اعتماد به پیش‌بینی‌پذیری آدم‌ها. شاید وقتشه بپرسی چه چیز باعث شد اون رو این‌قدر قابل پیش‌بینی ببینی؟