زودگذر بودن عشق

عشقی همچون خواب؛ زیبا اما ناپایدار:

در عصب‌شناسی، عشق و خواب هر دو سیستم پاداش (دوپامین) و پردازش هیجانی (آمیگدال) را فعال می‌کنند؛ مغز در خواب REM خاطرات هیجانی را تثبیت و پاک‌سازی می‌کند. شاید «فانی بودن» عشق شبیه خواب، مکانیزمی برای رهاسازی است، نه نقص. آیا ناپایداری، شرط لازم زیبایی است؟

راهکار:

شاید زیبایی خواب دقیقاً در ناپایداری‌اش باشد؛ اگر قرار بود بماند، دیگر خواب نبود، واقعیت بود. عشق‌های گذرا هم گاهی نه برای ماندن، که برای بیدار کردن ما می‌آیند.