دلتنگی و گذر زمان مثل باد:
در فیزیک مدرن، زمان یک کمیت مطلق نیست؛ هر چه سریعتر حرکت کنی، ساعتِ تو نسبت به دیگران کندتر میگذرد. آزمایشهای GPS حتی این «اتساع زمان» را تصحیح میکنند. اما مغز ما زمان را با خاطره میسنجد: وقتی لحظهای پر از جزئیات تازه باشد، بلندتر به نظر میرسد؛ وقتی تکراری است، فشرده و سوتکش میگذرد. پس شاید «ساعت» فقط یک قرارداد ذهنی باشد. به نظر شما زمان واقعی است یا فقط یک ساختهی ذهنی؟
راهکار:
شاید «عم ماست» دقیقاً همین را میگوید: زمان فقط یک قاب بیرونی است؛ ذهن ماست که به لحظهها معنا میدهد.