زنگ مستی و چشمهایی که آبی نبودند:
الکل فرایند تثبیت حافظه را در هیپوکامپ مختل میکند؛ برای همین اعترافهای مستی اغلب تکهتکه و آمیخته با خیالپردازیاند. از طرفی کاهش بازداری مغزی باعث میشود فرد ویژگیهای ایدهآلش را روی طرف مقابل فرافکنی کند، چیزی شبیه «عینک آبجو». این یعنی او نه عاشق چشمهای آبی تو، که عاشق تصویری ساختهی ذهن نیمههشیار خودش بود. حالا او عاشق تو بود یا عاشق تصویری که ساخته بود؟
راهکار:
این متن را میتوان استعارهای از شکاف میان تصویری دانست که دیگری در ذهنش ساخته و خودِ واقعی تو؛ جستوجوی «آبی» در چشمان سبز، تلاشی است برای دیدن خود از دریچهی نگاه کسی که حتی رنگ چشمانت را به یاد ندارد.