اهمیت عشق در زندگی: از زنده ماندن تا زندگی کردن:
جالب است بدانید از دید نوروساینس، عشق نه یک احساس سطحی بلکه فعالکننده مدارهای دوپامین و اکسیتوسین در مغز است – همان مدارهایی که انگیزه و حس بقا را تنظیم میکنند. یعنی عشق یک نیاز زیستی برای 'زندگی' واقعی است، نه فقط زنده ماندن. آیا تجربهای دارید که یک رابطهی عاشقانه یا حتی دوستانه عمیق، ناگهان جهان را برایتان رنگیتر کرده باشد؟
راهکار:
این جمله یادآور یکی از اصول روانشناسی وجودی است: 'زندگی اصیل' زمانی معنا پیدا میکند که با عشق و ارتباط عمیق همراه باشد. شاید بتوان از خود پرسید: چه چیزی در زندگیام مرا از 'زنده ماندن' به 'زندگی کردن' تبدیل میکند؟