زنده ماندن نه زندگی

فرق بین زندگی کردن و زنده ماندن:

تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد مغز در حالت «بقا» (survival mode) فعالیت قشر پیش‌پیشانی را کاهش می‌دهد و شما را اسیر واکنش‌های غریزی می‌کند. یعنی وقتی فقط زنده می‌مانید، عملاً ظرفیت انتخاب و خلاقیت را خاموش می‌کنید. جالب است که انسان می‌تواند سال‌ها در این چرخه بماند بدون آنکه متوجه شود. آیا تا به حال لحظه‌ای بوده که ناگهان احساس کرده‌اید «زنده‌اید» نه فقط «بازمانده»؟

راهکار:

گاهی این نگاه تلخ یادآور «سندروم بازمانده» است: وقتی فشار بقا، لذت زیستن را می‌بلعد. شاید راه‌حل در «لحظه‌های کوچک آگاهانه» باشد نه انقلاب بزرگ.