زنده ماندن بعد از شبهای سخت و تاریکی:
پدیده «پیشبینی عاطفی» میگوید مغز در اوج درد، آینده را با شدت همان لحظه تصور میکند، اما پژوهشها نشان میدهند شدت هیجانات منفی معمولاً سریعتر از پیشبینی ما فروکش میکند؛ به این سوگیری «غفلت از سیستم ایمنی روانی» میگویند. ذهن، تابآوری خودش را دستکم میگیرد. چند بار پیشبینیتان از واقعیت تلختر بود؟
راهکار:
این متن را میتوان نقطهی چرخش روایت دید: ذهن در اوج بحران، آینده را قطعی و پایانگرفته میبیند، اما زمان نشان میدهد «حال» همیشه آخرین فصل ماجرا نیست. اگر همین حالا یک جمله برای «منِ بعدی» بنویسی و تاریخ بزنی، سال بعد فاصلهی پیشبینی و واقعیت را عینیتر میبینی.