زنده ماندن با تورم

دلار بالا و پاهایی برای زنده ماندن؛ نگاهی طنزآمیز:

آیا می‌دانستید که در ابرتورم زیمبابوه، مردم به جای خرید با پول نقد، پای پیاده به کشور همسایه می‌رفتند تا با همان پاهایی که از تورم فرار می‌کردند، اجناس را قاچاقی بیاورند؟ اقتصاددانان به این پدیده «گام‌های بقا» می‌گویند: نوعی جابه‌جایی فیزیکی که ارزش را نه از اسکناس، بلکه از حرکت انسان منتقل می‌کند. پاهای ما همیشه اولین شاخص واکنش به فروپاشی پولی‌اند، نه مغزمان.

راهکار:

در روان‌شناسی اقتصاد تورمی، آنچه «فرار» به نظر می‌رسد، در واقع نوعی سازگاری سریع مغز با بقا است. همین پاهایی که بالا می‌روند، ناخودآگاه به دنبال فرصت‌های جدید و بازارهای موازی می‌گردند. شاید این تحرک اجباری، موتور خلاقیت مالی خفته را روشن کند؛ جایی که آدمی به جای نگرانی از سقوط ریال، روی مهارت‌های ارزی و تنوع درآمدی سرمایه‌گذاری می‌کند.