زنده بودن عزیزان در قلب

او برای همیشه درون من زنده است؛ معنای عشق ابدی:

در علوم اعصاب، «زنده بودن کسی درون ما» فقط استعاره نیست؛ مدارهای هیجانی مغز بعد از فقدان، تصویر او را در همان مسیرهای دوپامینیِ انتظار و پاداش نگه می‌دارند، درست مثل اعتیاد. به همین دلیل سوگ از نظر اسکن مغزی شبیه سندرم ترک است، نه فراموشی. یعنی خاطره هر بار بازسازی می‌شود، نه بازیابی ساده. آیا این حقیقت دلتنگی را سنگین‌تر می‌کند یا آرام‌بخش‌تر؟

راهکار:

این جمله را می‌توان از «حضور» به «مسئولیت» بسط داد: اگر او درون تو زنده است، کدام ویژگی او را می‌خواهی در همین امروزت زنده نگه داری؟