زندگی زیبا بدون آدمها

زندگی زیبا بدون آدمها؛ طنز یا واقعیت؟:

تحقیقات روان‌شناسی نشان می‌دهد که مغز انسان در تنهایی، شبکه‌ی پیش‌فرض خود را فعال می‌کند که محل پردازش خاطرات، خلاقیت و خودآگاهی است. جالب اینجاست که حتی افراد درونگرا هم به تعامل اجتماعی حداقلی نیاز دارند، اما کیفیت آن روابط از کمیتشان مهم‌تر است. پارادوکس‌: زیبایی زندگی شاید در گزینش آدم‌هاست، نه حذف کلی آن‌ها.

راهکار:

شاید این جمله تلنگری باشد به این نکته که زیبایی زندگی گاهی با انتخاب همراهان اندازه‌گیری می‌شود، نه تعدادشان. بی‌نیازی از آدم‌های خاص، خودش یک حقه‌ی ذهنی است.