زندگی تئاتر نیست

زندگی تئاتر نیست؛ وقت برداشتن نقاب:

گافمن در نظریه «خودِ نمایشی» می‌گوید زندگی اجتماعی صحنه‌ای است که جلوی صحنه نقش بازی می‌کنیم و پشت صحنه خود واقعی را نشان می‌دهیم. اما پژوهش‌های روان‌شناسی نشان می‌دهد «خود واقعی» ثابت نیست و در هر رابطه بازسازی می‌شود؛ پس نقاب هم پنهان‌کننده است، هم ابزار سازگاری. آیا بدون هیچ نقشی می‌توان زندگی کرد؟

راهکار:

تئاتر هم بخشی از زندگی است؛ نقش‌ها گاهی همان «من»های ناشناخته‌اند. مهم این نیست که همیشه نقاب را برداری، این است که بدانی کدام نقش را برای چه کسی بازی می‌کنی و پشت صحنه با خودت صادق بمانی.