زندگی و انتخاب

زندگی هیچ چیز را از تو نمی‌گیرد؛ فقط هزینهٔ انتخاب‌هایت را می‌گیرد:

در اقتصاد رفتاری، این «هزینهٔ فرصت» است: هر انتخابی، به‌طور نامرئی، تمام گزینه‌های ردشده را می‌بلعد. مطالعات کانمن و تورسکی نشان می‌دهد مغز انسان زیان را حدود دو برابر سود درک می‌کند؛ به همین دلیل «هزینهٔ انتخاب» همیشه از خودِ انتخاب سنگین‌تر حس می‌شود. اما پارادوکس اینجاست: کسی که انتخاب نمی‌کند، هزینهٔ سنگین‌ترِ «زندگیِ نه‌زیسته» را می‌پردازد. آیا آزادی واقعی در انتخاب است یا در پذیرش بهای آن؟

راهکار:

پس آنچه از دست می‌دهیم، نه «چیزها» که «بهای ناگفتهٔ انتخاب‌های نزیسته» است. هر انتخاب، صدها زندگیِ عوض‌نشده را به بهای یک زندگیِ زیسته گرو می‌گذارد.