شاید در جهانی دیگر؛ جستوجوی زندگیهای ممکن و انتخابهای نرفته:
فیزیک کوانتوم در تفسیر جهانهای چندگانه میگوید هر انتخاب، نسخهای از جهان را برای مسیر نرفته میسازد. در روانشناسی هم به این فکر کردن «تفکر خلاف واقع» میگویند؛ مغز با شبیهسازی «دنیایی دیگر» از تجربهها درس میگیرد یا حسرت میسازد. جالب است که مغز هنگام تصور آن زندگیِ نرفته، همان شبکه عصبیِ تجربه واقعی را فعال میکند. اگر نسخهای از تو در جهانی دیگر به خواستهاش رسیده، این تصویر به تو انگیزه میدهد یا فقط حسرت؟
راهکار:
جهان موازی فقط یک فرار ذهنی نیست؛ روانشناسان به آن «تفکر خلاف واقع» میگویند. مغز با شبیهسازی مسیرهای نرفته، از تجربهها درس میگیرد یا دلتنگی میسازد. شاید بهجای «در دنیایی دیگر»، بتوانی نسخهای کوچک از همان خواسته را در همین دنیا پیدا کنی؛ نه کامل، ولی واقعی.