درس گرفتن از گذشته، نه زندگی در آن:
حافظه ما مثل یک ویکیپدیا عمل میکند: هر بار که خاطرهای را به یاد میآوریم، ناخودآگاه ویرایشش میکنیم. تحقیقات نشان داده که یادآوری مکرر یک رویداد، جزئیاتش را تغییر میدهد تا با باورهای فعلیمان هماهنگ شود. پس گذشتهای که برایش زندگی میکنیم، اصلاً واقعی نیست – یک نسخهی بهروزرسانیشده از خیال خودمان است. حالا سؤال این است: آیا حاضر هستی نسخهی قبلی را حذف کنی و فقط از آن کد منبعش را برداری؟
راهکار:
گذشته فقط یک آزمایشگاه ذهنی است: هر بار که آن را مرور میکنی، داستانش را بازنویسی میکنی. سعی کن یک خاطره تلخ را با دید امروزت بازگو کنی و فقط نکتهاش را استخراج کنی، نه درددل را.