زندگی مثل نبرد

زندگی مثل یک نبرد بی‌پایان: چرا همه می‌بازیم؟:

از نظر زیست‌شناسی، پیری و مرگ یک استراتژی ژنی است: بدن‌ها پس از تولیدمثل، هزینه‌ی نگهداری‌شان توجیه ندارد. طبق حد هایفلیک، سلول‌ها پس از حدود ۵۰ تقسیم پیر می‌شوند. یعنی این نبرد از ابتدا برای باختن برنامه‌ریزی شده. تنها برنده، ژن‌هایی هستند که به نسل بعد منتقل می‌شوند. اما سوال اینجاست: اگر 'من' همان بدن مصرف‌شونده باشم، برای چه می‌جنگم؟

راهکار:

شاید این نبرد را نه برای 'زنده ماندن'، که برای 'زندگی کردن' انتخاب کرده‌ای. مانند موج‌سواری بر امواج که می‌داند هر موج تمام می‌شود، اما لذت در همان سواری است. باخت قطعی نیست، اگر هدف را تجربه کردن لحظه‌ها بگذاری.